2009

Al mijn stukjes uit 2009

Brum en verjaardag

Van Brum nog steeds geen duidelijk nieuws, het moet allemaal uit zijn eigen genezing komen en niet †van behandeling, dus het is afwachten, het laatste nieuws is dat het wel beter gaat als gister maar meer ook niet, niet de manier waarop ik mijn verjaardag had willen vieren. Niet dat er vandaag veel feest zou zijn maar toch. Hoop duim duim duim dat alles goed met hem gaat, wat kun je gehecht raken aan een dier pffff....

Net Gehoord dat Brum morgen weer thuis komt. Nu ben ik echt jarig.

Brum

Ik weet niet of ik het a verteld heb, maar sinds nu ruim een jaar geleden heb ik een huisgenote, Marleen een heel goeie vriendin die woon problemen had. Ik heb de ruimte en met de dood van Har net achter de rug vond ik gezelschap wel zeer welkom. Dat samenwonen gaat heel goed en onze vriendschap is er alleen beter door geworden. Ook nu ze een vriend heeft is er niet veel verandert ze is er alleen minderen en hij is ook wel eens aanwezig, maar aangezien het een goeie jongen is heb ik er ook geen problemen mee. Maar dat wilde ik niet kwijt, met Marleen zijn ook Saph (hond) en Brum (kat) mee gekomen, ik kende ze beide al een beetje, beide half jaar oud en nog heel speels. Tot die tijd dacht ik altijd dat ik een honden mensen was en katten wel leuk vond maar meer ook niet. Maar al snel kwam ik er achter dat ik de kat net zo leuk vind als de hond en samen zijn ze helemaal leuk.

Ik loop nu ook nog steeds met de gedachten om een kat te nemen als Marleen weer eigen woning heeft gevonden, het is nog niet zo ver en moet er echt goed over na denken.

Jarig

Als je er echt over terug denkt gaat een jaar heel snel, over 2 dagen ben ik weer een keer jarig, wordt ik 42, niet dat me dat eigenlijk boeit ik heb nooit veel met mijn leeftijd gehad. Het enige wat ik ooit wilde en niet op kon wachten was stemrecht en door een wetswijziging was ik plotseling per 1 januari met 19 jaar stemgerechtigd, scheelde ook weer bijna 2 jaar wachten :).

Voor de rest gaat heel goed met me de laatste maanden, heb een leuk vakantie gehad en ben sindsdien lekker druk, privť en op werk maar is allemaal wel leuk en ik ga niet met tegen zin naar mijn werk en heb ook niet met tegenzin een vrije dag.

Komend weekend vier ik mijn verjaardag, geen idee wie er komt, op zaterdag tenminste beetje bezoek en ik verwacht op zondag ook wel wat maar echt druk gaat het volgens mij niet worden.

Voor de rest heb ik niks spannends te melden, maar wie weet wat er de volgende keer hier te melden staat ......

Joti weekend

Sinds lang weer eens een scouting weekend met scouts mee gedraaid, was een leuk kamp en ik heb weer eens lekker voor 25 mensen kunnen koken. Afgelopen weekend was het jota/joti weekend in de scouting wereld. In dit weekend gingen van oudsher, ruim 40 jaar nu al, scouting groepen over heel de wereld met elkaar contact proberen te zoeken via zenders en het was dus de truc om met scoutinggroepen zo ver mogelijk over de wereld in contact te komen. Ruim 10 jaar geleden is er Internet bij gekomen en wordt er ook gechat over heel de wereld, waarbij de sport hoe ver de afstand is, meet te maken heeft met hoe laat je wakker blijft dan dat het een uitdaging is.

In Gelderland wordt daar sinds nu al ruim 5 jaar een jotihunt gehouden, een vossenjacht maar dan met Gelderland als speel gebied. Via Internet komen er opdrachten binnen om uit te voeren en hints in de vorm van puzzels met als uitkomst een hint van de coŲrdinaten waar de vossen teams zich bevinden. En dit continu van zaterdagochtend 9 uur tot zondag middag 15 uur dus ook de hele nacht door.

AndalusiŽ deel III

Ook de komende 2 ochtend werd ik niet helemaal 100% wakker maar het ging steeds beter. Zo ook op de eind dag van de groepsreis voor de meeste reisgenoten de terugreis dag naar Huis voor Ron en mij de reisdag naar Sevilla.

Het afscheidt was net zo hartelijk als de rest van de vakantie, het was een hele leuke groep en ik hoop dat we in Nederland nog een keer samen kunnen komen voor een gezellige wandel/eet dag. Misschien zelfs met sommige een verder contact †als vrienden of zo.

De reis naar Sevilla was eigenlijk makkelijk en na 3 uur bussen en 10 minuten lopen kwamen we in ons laatste hotel aan. Midden in de wijk Santa Cruz in Sevilla, een wijkje met heel smalle steegjes tig pleinen met net zoveel terrassen om te eten en drinken. Vlak bij de belangrijkste gebouwen van de stad. Gedurende de 2,5 dag dat we daar waren hebben we de oude stad goed kunnen bekijken, hebben we lekker gegeten op leuke terrassen en in leuke restaurants en hebben we genoten van paar rustige dagen met uitslapen en op ons gemak het Alcazar bekijken, de kathedraal met toren Gibralda bekeken, geshopt voor souvenirs en nagepraat over de wandelreis en onze reisgenoten. Ik voelde me steeds beter worden en heb eigenlijk niet heel veel last meer van me narijden meer gehad.

AndalusiŽ deel II

Woensdag 22 september ging de reis naar Cordoba naar de Medina Azahara de resten van een Paleis van een van de islamitische heersers over Al Andalus. Met de verhalen van Dick onze gids en de resten die er nog zijn en delen die gereconstrueerd was de schaal van het geheel goed te zien. Na een tapas lunch in Cordoba gingen we naar de kathedraal die ooit moskee was de Mezquita. Ook hier werd duidelijk dat de moslims in die tijd al heel wat meer neer zetten dan de rest van west europa (deden ze in de GB ook hun best). Voor een groot deel is de oorspronkelijk moskee nog te zien alleen aan de zijkanten zijn traditionele Katholieke kapellen gebouwd en in het midden is een deel gesloopt om er een kathedraal van te maken dit geeft een vreemd contrast tussen de moskee en de functie kathedraal die het nu heeft. Na nog een wandeling door het oude deel van Cordoba was de dag weer om en gingen we weer voor de gezellige en lekkere lunch naar ons hotel.

De volgende dag was een dag van verkassen van hotel en verplaatsing naar een heel nieuw gebied in AndalusiŽ, de Sierra Nevada. Hier stoppen de Olijfboomgaarden en worden de bergen hoger, hier liggen de hoogste bergen van Spanje. Na een rit van 3 uur, waarvan 1 uur berg op. Kwamen we op de start van de wandeling en begon de 2de wandel dag. De wandeling was met name berg af en leiden ons door een gebied veel groener met hogere heuvels dan de eerste wandeldag. Het typische wat we de komende dagen steeds tegen zouden komen zijn de irrigatie kanalen, die de moslims hier aangelegd hebben en die tot de dag van vandaag onderhouden worden om de gebieden lager van water te voorzien. Voor de rest een mooie en relaxte wandel dag, naar 1 van de vele witte dorpen van de Sierra Nevada die we zouden tegen komen. Wat mij met name op viel is dat de daken van deze dorp zoveel rustiger zijn dan die in ItaliŽ, minder antennes, minder †kabels etc.

AndalusiŽ deel I

Zo ben nu paar dagen terug van mijn zomervakantie van dit jaar. Dit jaar voor het eerst in mijn leven naar Spanje geweest om precies te zijn naar Andalusia, het meest zuidelijke deel van Spanja. Niet om van de zon te genieten op een hagelwit strand maar om lekker te wandelen en van de cultuur en geschiedenis van dit prachtige gebied te genieten.

Ik ging samen met Ron die ik wel mijn beste vriend mag noemen, we kennen elkaar nu ruim 37 jaar en zijn ook zo lang bevriend en hebben eigenlijk in die tijd nooit echt ruzie gehad. We hebben al een aantal vakanties samen gedaan maar nog nooit een groepsreis samen, dus dat was wel nieuw voor ons. Maar aangezien we beiden redelijk makkelijke mensen zijn en makkelijk in een groep contact leggen was dit eigenlijk geen probleem.

Het vertrek was om 8 uur op 20 september met het vliegtuig op Schiphol, vroeg op staan om om 6 uur bij de incheck te zijn. We kwamen iets te laat waardoor we in het vliegtuig zittend alleen maar konden raden welke van de SNP'ers in het eerste vliegtuig bij onze groep hoorde. Er zaten namelijk 2 SNP groepen in het eerste vliegtuig pas bij de overstap in Madrid zouden we gesplitst worden. Het eerste deel van de reis ging makkelijk ik had nergens last van en we kwamen mooi op tijd in Madrid aan, daar aangekomen gelijk op zoek naar de gate voor ons overstap vliegtuig naar Malaga, dit was maar goed ook want Madrid is geen kleine luchthaven en het was een kwartier lopen om naar de gate toe te komen. Daar kregen we een eerste indruk wie er bij de groep zou kunnen horen, die SNP'ers zijn zo herkenbaar :). Het tweede deel van de vliegreis was wat minder, net voor het vliegtuig de grond in Malaga raakte hield ik het niet binnen en ging toch over mijn nek. Gelukkig was dit gelijk het einde van de vliegreis en toen we goed en wel onze koffers hadden en naar onze reisleider gingen zoeken was ik weer 100% bij gekomen. Buiten 1 koffer die niet aangekomen was waren we als groep zo bij elkaar, schijnbaar 16 personen in ons vliegtuig de reisleider en 4 van onze reis genoten zaten al in Spanje en zaten in het busje op ons te wachten. Grappig was dat de vrouw die in Utrecht achter ons ging zitten in de trein naar Schiphol ook bij de groep scheen te horen. Voor de rest bestond de dag uit een rustige bus reis naar ons eerste hotel, gezellige eerste maaltijd en kennis making met de groep. 2 echtparen, 4 duo's die elkaar op een andere manier kende en voor de rest alleen reisende, een gids die al meer in Spanje is geweest dan ik in Amsterdam en Maastricht samen.

Morgen

Morgen is het zo ver Har is dan een jaar dood, hoe snel zijn dood is gekomen is ook het laatste jaar geweest. Ik zie me nog vandaag een jaar geleden samen met hem op de bank zitten te wachten op de†ambulance om hem naar het Hospitium te brengen niet wetende dat hij nog maar een goeie dag zou hebben. We spraken niet veel, hij had veel pijn en het onderwerp dood kwam nog niet boven tafel. Het was helemaal gepland om de donderdag bij elkaar te komen om daar alles met elkaar te bespreken. Daar is dus niks meer van gekomen hij zou ons niet meer allemaal zien.

Het verdriet is nu logischer wijs weer groter dan afgelopen maanden en nu ik dit schrijf wordt het alleen maar erger. Er zijn zoveel dingen die me nu aan hem moet laten denken dat ik zeker de helft van mijn wakker tijd wel aan hem denk.

Nu onderweg naar mijn moeder, is ze morgen niet alleen op de dag dat haar oudste zoon stierf.

.......

We zijn het jaar bijna rond

De gedachtes aan Har worden weer intenser nu het jaar bijna rond is. Volgende week de verjaardag van onze moeder, vorig jaar was dat de laatste keer dat we met de hele familie bij elkaar waren, de laatste keer dat Har ons allemaal samen zag, de laatste keer dat Har nog iets deed wat hij leuk vond, de laatste keer dat ik bij hem in zijn auto heb gezet met hem erbij. De gedachte maakt me weer verdrietig maar ik vind dat ik het toch hier op 'papier' moet zetten. Mijn gedachte weer op een rijtje weer een stap verder in de verwerking hoe moeilijk het ook is.

Komende twee en een halve maand zullen toch wel regelmatig moeilijk worden maar ook daar moeten we met de familie weer doorheen. Volgende week gaan we 'gewoon' weer uit eten met de familie, onze moeder wordt 77 dit keer zonder man en oudste zoon.†

Voor de rest gaat mijn leventje zijn gangetje, op het werk is het druk maar waarschijnlijk krijg ik voor de zomer al duidelijkheid over mijn positie, Marleen is weer aan het zoeken naar een eigen huisje, ik ben al plannen aan het maken om mijn huis op te knapen als de logees weg gaan, niet dat zij er een zooitje van gemaakt hebben maar om alles overhoop te halen met een hond en kat in huis is niet handig. Ik ben ook weer bezig samen met de rest van de scouting leiding een zomerkamp voor te bereiden, dit keer aan het eind van de zomervakantie.

Bij praten

Ik zit weer een paar dagen bij mijn moeder en kom er achter dat ik al een tijdje niks geschreven heb op mijn eigen stukje internet, daarom maar weer eens in de pen (toetsenbord) gesprongen en wat schrijven.†

Ruim andere halve maand niks geschreven, ook omdat ik niet heel veel te vertellen heb. Het leven gaat gewoon door, druk op het werk, gezellig met logees thuis, Ad (mijn jongste broer) verhuisd, lekker paas HIT weekend gehad, weekje vakantie met mam geboekt en ook nog vakantie in september gepland. Dus ik hou me zelf wel bezig en tot nu toe allemaal leuke dingen.


Fotocursus

Ik ben ondertussen ook weer met een fotocursus begonnen, is weer eens een heel andere cursus, waarbij veel meer aandacht ligt op het idee achter de foto dan technisch de foto zelf. We komen 6 avonden om de twee weken bij elkaar en zijn vooral bezig met het bespreken van de gemaakte foto's. Heel leerzaam en best wel een hele leuke cursus. Zal bij einde cursus de foto's die ik gemaakt heb op mijn plekje hier zetten.

Half jaar zonder Har

Vanmiddag om 4 uur is er weer een mijlpaal Har is dan een half jaar dood en wij als familie zijn dus al een half jaar bezig met het verwerken er van. Ik merkte dat deze week weer een moeilijke week voor me was, ging eigenlijk sinds nieuwjaar redelijk dacht nog wel regelmatig aan hem maar kon normaal functioneren. Deze week stond ik weer op halve kracht en moest vaak aan hem denken zoals nu dus ook. Zal deze hele dag wel zijn. Ga zo kijken wat ik vanavond wil koken en ga lekker boodschappen doen e.d. om met mijn hoofd niet constant gedachte te zitten.†

Voor de rest weinig te zeggen......

Zomaar wat dingen op een rijtje

Ik ga niet verkondigen dat ik de wijsheid in pacht heb laatste wat ik denk dat ik de wijsheid in pacht heb. Gewoon wat dingen die in mijn hoofd afspelen aan het internet toevertrouwen.

Sinds de dood van mijn broer kan ik nog beter relativeren dan ik al kon maar ik kan ook makkelijk afstand nemen en "analyseren" groot woord voor kleine daden.

Economische crises of hoe je het noemen wil is iets waar ik gedurende de ziekte van Har en direct na zijn sterven best wel over in zat, weet ook niet waarom maar was nou eenmaal zo. Ik heb geen aandelen, geen spaargeld in IJsland en een goeie redelijk stabiele baan, mijn huis is ruim meer waard dan mijn hypotheek en ik kan hem elke maand goed opbrengen dus persoonlijk hoef ik op het moment me niet erg druk te maken. De wereld om ons heen is zich wel erg druk aan het maken over het geheel, de oorzaak, het zakken vullen van een paar eikels in het bankwezen. En volgens mij het bewijs dat economische groei niet nodig is dan een economisch balans ook kan werken. Bijna iedereen is het er over eens dat we in harmonie met de natuur moeten leven, in harmonie met ons lichaam, in harmonie met onze relaties waarom kan dat niet gelden voor harmonie in de economie. Je hoeft geen rekenwonder te zijn om te berekenen dat permanent economische groei ook onzin is en dat is in het verleden ook al een paar keer vertoond, op grote schaal en op kleine schaal. De Maya's en†Maori's hadden een†welvarende†cultuur die maar groeide en groeide tot dat de rek er uit was die dan zware†hongersnoden†en oorlogen tot gevolg hadden en beide volken zijn gedecimeerd tot een minderheid in hun omgeving en in eerste instantie niet door buiten staande invloeden maar puur door te grote groei en zich te almachtig voelen in hun omgeving. Zoiets geld ook voor de beelden bouwers op de Paaseilanden. Eigenlijk kun je die volken het minder kwalijk nemen dan ons, wij hebben die voorgeschiedenis, wij kennen het moeilijke balans tussen natuur en vooruitgang†en het blijft simpel, als je twee vierkante meter nodig hebt om voor 1 persoon een jaar lang voedsel te hebben, heb je 200 vierkante meter nodig voor 100 mensen etc.. Dus voor 7 miljard mensen heb je 14 miljard vierkante meter als je niet meer hebt, kun je ook niet meer mensen voeden. Laat staan biobrandstof maken van die grond. Er is een balans alles moet in harmonie met elkaar zijn niet alleen ons lichaam, onze ziel, de natuur, de medemens maar dus ook de economie en alle andere dingen die er spelen. 1+1=2 en zal nooit 3 worden.

Lijkt wel of het gewone leven hervat is

Ik schrijf nu niet zo veel maar dat komt vooral omdat er ook weinig te vertellen is. In de afgelopen maand heb ik vooral gewerkt en thuis lekker mijn ding gedaan niks bijzonders ook niet saai maar gewoon. Na een half jaar ellende en verdriet is dat zo lekker dat kun je je niet voorstellen. Door de aanwezigheid van mijn huisgenote met haar dieren is het thuis ook niet echt saai.

Brum (de kat) maakt ons het leven redelijk uitdagend, hij is altijd op jacht naar eten en als het geen echt eten is dan zijn het wel kledingstukken of keuken linnen zoals dat zo mooi eet. Kom je van een †werkdag thuis ligt er een vaatdoekje/theedoek/handdoek met een gat erin, ook handschoenen, ondergoed, sokken en jassen zijn soms het slachtoffer. We weten niet wat er aan de hand is, te weinig eten, verkeerde eten of gewoon een afwijkend gedrag het kan het allemaal zijn. Dus het onderzoek naar de oorzaak is nu begonnen. Brum schijnt er van buiten zelf geen last van te hebben die is nog altijd even energiek en speels als altijd en Saph wordt nog steeds uitgedaagd.

Nieuwe jaar begonnen

2008 is afgesloten we zitten alweer 3 weken in 2009. Toch nog even over oud en nieuw, ik was lang aan het twijfelen of ik wel of niet oud en nieuw wilde vieren en met wie. Uiteindelijk toch maar naar mijn vrienden in Arnhem waar ik de afgelopen jaren altijd oud en nieuw gevierd heb. Het begon zoals normaal een gezellige drukte met een zooi mensen in hun huis, was leuk en gezellig aantal mensen die ik al tijd niet gezien had en leuk was om weer te zien en me te praten. Toen kwam middernacht 12 uur, iedereen stond op en we begonnen elkaar zoals altijd te kussen en gelukkig nieuwjaar wensen, bij de tweede begon ik alleen nog maar aan Har te denken en de ellende van 2008, toch†plicht†getrouw iedereen een handje gegeven en de vrouwen drie zoentjes op de wangen. Maar ik voelde mijn tranen langzaam maar zeker opkomen, dus toen het punt er was om naar buiten te gaan voor het vuurwerk en buren handjes geven besloot ik om binnen te blijven. Gelukkig bleef Marleen ook binnen i.v.m. haar dieren tuin, en heb ik mijn gevoel gelijk kunnen delen, daarna ook nog paar keer met de andere vrienden in huis.†