Eerste weken niet meer alleen wonen

Sinds 2 weken woon ik niet meer alleen in mijn huis, nee ik heb geen vriendin maar gewoon een vriendin met behuizing problemen die tijdelijk bij me in woont samen met haar hond en kat. De eerste foto van Saph en Brum staan al bij de foto's.
Marleen mijn huisgenote nu heb ik al eerder in huis gehad met en zonder dieren maar altijd wel gezellig en nooit met problemen. Maar het blijft toch even wennen als je weer 3 jaar alleen woont en je hebt dan ineens een huisgenoot met 2 dieren.
Ik heb absoluut geen problemen met het duo Saph en Brum, ik begin zelfs katten leuk te vinden :). Saph is gewoon een pup van 6 maanden met het formaat van een volwassen hond maar de gedragingen van een echte pup, heel leuk maar als je zo groot bent als zij is ook niet altijd even handig. Alleen de staart al kan hele tafels leeg vegen zonder dat de hond er maar enige notie van heeft. Brum de kat van 5 maanden heeft het helemaal gevonden in mijn huis, hij rent de trappen op en neer, ligt overal waar het zacht is en waar de zon schijnt en als hij het op zijn heupen heeft gaat hij jagen op alles wat beweegt, daarbij horen ook tenen en handen van ons. Samen zijn ze ook geweldig, je zou denken dat de kat wel uitkijkt met zo'n formaat hond, maar niks is minder waard uitdagen is iets wat de kat regelmatig doet tegen de hond en dan in alle kleine hoekjes van mijn huis verbergen als de hond te vervelend wordt volgens hem.
Ik geniet nu wel extra als ik alleen met de kat thuis ben en rustig op mijn bank kan liggen en niks doen.

Het niet meer alleen zijn heeft ook het voordeel dat ik thuis ook genoeg afleiding heb en niet continu aan mijn broer denk. Natuurlijk zijn er momenten die me aan hem herinneren, zoals dinsdag, NET5 heeft nieuwe komedie S1ngle een verserieing van een Nederlandse strip. Een van de vrouwen heeft een ketting om in de serie met een zelfde soort steen dan die mijn broer als sleutelhanger had voor zijn autosleutel. Het stelt niks voor, het zijn hangers zoals zovelen maar toch, onmiddellijk denk ik aan Har.

Nu weer weekend naar mijn moeder, die heeft het dubbel zo zwaar als ons, zoon verloren, enig familie lid uit de omgeving weg en beperkte afleiding omdat ze alleen woont. Dit weekend haar maar weer gezelschap houden en voor een groot deel samen doorbrengen.